“Bir zamanlar kötü işlere eğiliminiz nedeniyle Tanrı'dan uzak ve düşman olan sizleri, o şimdi, Kendi ölümlü bedeni aracılığıyla ölümüyle barıştırdı, böylece sizi kendisi önünde kutsal, lekesiz ve kusursuz olarak sunabilsin. Sadece, duyduğunuz ve benim, Pavlus, hizmetçisi olduğum her yaratılışa duyurulmuş olan müjdenin umudunda tereddüt etmeden, imanda sağlam ve sarsılmaz kalmalısınız.” (Kol., b. 1, a. 21-23*).
Yeni bir şey öğrenmek veya bilinmeyen bir durumda kendimizi toparlamaya çalışmak zorlayıcı olabilir. Nereden başlamalı? Doğru şeyi yaptığımızı veya doğru yolda olduğumuzu nasıl bilebiliriz? Rehberlik olmadan kaybolmak ve cesaretini yitirmek kolaydır.
Bugünkü İncil pasajında elçi Pavlus, hizmetkarı olduğu müjdenin umudunu açıklıyor (a. 23). Bu umut daha önce “çağlar ve kuşaklar boyu saklıydı, ama şimdi O'na inananlara açıldı” (a. 26*). Bu ayetler, bizim için bir ilerleme yolu olduğunu öğretir. Artık karanlıkta kaybolmuş değiliz ve bocalamıyoruz. Mesih bizim için geldi ve bizim gibi oldu, böylece biz de O'na benzeyebilelim.
Göklerdeki Baba'nın çocukları olarak, İsa Mesih’in dirilişi aracılığıyla diri bir umuda kavuştuk (1 Pet., b. 1, a. 3). Kurtarıcımız sayesinde, hüküm giymek yerine kabul edildik ve Tanrı ile cennette sonsuz yaşam için tayin edildik, ruhsal ölüm yerine. Zor zamanlarda bizi teselli etmesi ve yönlendirmesi için O'nun Ruhunu içimizde taşıyoruz ve bize rehberlik eden Tanrı'nın sözünün bilgeliğine sahibiz.
Hristiyanlar olarak, sevgi dolu Kurtarıcımız sayesinde, “mükemmel” (Kol., b. 1, a. 28*) olarak sunulduğumuz için, ebedi bir güvenliğe sahibiz. İsa Mesih bizim yoldaşımız, dostumuz ve değişmez umut kaynağımızdır.
Orijinal makaleye bağlantı: https://www.intouchuk.org/read/daily-devotions/the-source-of-our-hope-2
* İncil alıntıları Kutsal Kitap, orijinal dillerden yeni çeviri © Bulgar İncil Derneği 2013