Makaleler

Tanrı'nın sınırlı yeteneklerimizin ve insan iyiliğimizin hayal kırıklığına yol açmasına izin vermesinin sebebi, bize 'Eli' göstermek, 'eldivenleri' değil.

„Yaptıklarını hatırlayacağım, Tanrım; o eski işleri hatırlayacağım. Yaptığın her şeyi düşüneceğim ve bütün işlerine bakacağım, Tanrım, senin yolun kutsaldır. Bizim Tanrımız gibi büyük olan hangi tanrı var?" (Mezmurlar, bölüm 77, ayetler 12-14*)

Eğer insan ödüllerimiz tanınma getiriyor, bu da gurur/kibirle sonuçlanıyorsa ve rekabetteki başarısızlık bizi üzülüp kıskanç ve kötü niyetli hale getiriyorsa, Tanrı farklı tür ödüller dağıtır.

Orada, olduğumuz yerde yaşamak, dünyayı yeniden büyük yapar. Evlerimizde, mahallelerimizde, kiliselerimizde günlük mucizelere gözlerimizi açar. Bize en heyecan verici ve önemli olayların önümüzdeki ekranlarda olmadığını hatırlatır, ama...

Bir şekilde, Kral Nabukadnezar, İmparator Darius, Jül Sezar, hatta Lenin ve Hitler gibi kişilikler bile Tanrı'nın planında kilit rol oynadılar.

Samiriyeli, haydutlar tarafından saldırıya uğrayan kişiye yardım etmekle kalmayıp, onu misafirhaneye götürerek orada bakılmasını sağlıyor ve hancıya bir şey vaat ediyor.

Biz kendimizi koruma içgüdüsüyle yönlendirilirken, Tanrı aşk ve tüm insanlığın iyiliği arzusu ile yönlendirilmektedir, yalnızca kendimiz için değil.

Modern Hristiyanlarda sinizme neden olan birçok faktör vardır. Sinizm, kendi başına birçok hastalığın ortak bir belirtisidir. Arkasındaki hastalığı tedavi etmeden önce birinin sinizminin belirli nedenini bulmalıyız.

Tanrı, doğru ve nitelikli bir şekilde sakinleşmeyi ve emeğimizden sonra yenilenmeyi bilmemizi ister ki, O'nun bedeni olan bizler, başkaları için gerçekten etkili olabilelim.

Tanrı'nın sözü, insanların karşısında değil, kötülüğün ruhsal güçlerine karşı mücadele ettiğimizi söylüyor. Başkalarıyla - yabancılarla, tanıdıklarla, yakınlarla - çatışmalara girdiğimizde bunu hatırlamak çok önemlidir.