„Ama İsa dedi ki: ‘Çocukları bırakın, bana gelmelerine engel olmayın; çünkü Göklerin Krallığı böylelerinindir.’ (Matta, bölüm 19, ayet 14*).
Kızım bir anaokulunda çalışıyor ve doğumdan itibaren beyin hasarı olan küçük bir erkek çocuğuna özel bakım sağlıyor. Burun yoluyla bir tüple besleniyor ve yürüyemiyor, bahçedeki diğer çocuklarla konuşamıyor. Kızım tıbbi ekipmanının bakımına yardımcı oluyor ve sağlığı ve rahatlığı için özen gösteriyor.
Hava uygun olduğunda öğleden sonraları çocuğu oyun alanına çıkarıyor. Bir keresinde, bir oyuncak için kavga eden iki çocuğu fark etti ve kavgayı kazanan çocuk oyuncakla hasta çocuğun yanına gelip ona hediye etti. Başka bir sefer, bir kız çocuğu en sevdiği resimli kitabıyla yanına gelip ondan okudu, çocuğun anlamadığı halde. Pek çok çocuk yanına gelip nazik bir şekilde: “Hadi oynayalım!” dedi.
Kızımın bu çocuklar hakkındaki hikayeleri, bana bugünün Kutsal Kitap ayeti olan ve bize “küçük çocuklar gibi olmamız gerektiğini” söyleyen ayeti düşündüğümde her zaman aklıma gelir. Onlar durumlardan etkilenmeyen, insanların onlar hakkında nasıl düşündüğünü önemsemeyen, karşılık beklemeksizin özverili bir şekilde yardım edebilen kişilerdir.
Orijinal makale bağlantısı: https://www.upperroom.org/devotionals/en-2024-06-03
* Biblika'nın orijinal dillerden yeni çevirisi © Bulgaristan İncil Cemiyeti 2013