“Hedefime doğru gidiyorum – Tanrı’dan İsa Mesih aracılığıyla gelen kutsal çağrının ödülüne doğru” (Filipililer, bölüm 3, ayet 14*).
Birkaç yıl önce, 50 yıl boyunca pastor olarak hizmet eden babama kötü huylu beyin tümörü teşhisi konuldu. Hastalık, pastoral hizmetine son verdi ve kendini acımaya kaptırmak onun için çok kolaydı. Ama o direndi. Onu özel bir hastaneye naklettiğimizde, tekerlekli sandalyesi, yatağı ve yeni kürsüsü haline geldi. Tekerlekli sandalyesiyle koridorlarda dolaşıp herkese Rab İsa'yı anlatıyordu. Tornado uyarısı yapıldığında ve tüm yataklar iç koridorlara taşındığında, babam diğer hastaları teşvik etmek ve korkularını yatıştırmak için ilahiler söylemeye başladı. Hayatının son günlerinde, birçok açıdan, etkisi her zamankinden daha güçlüydü.
Bazı insanlar en güzel günlerinin geçmiş olduğuna inanır. Gerçek şu ki, en iyi günlerin sona erip ermediği veya devam edip etmediği bize bağlıdır. Bu, her gün verdiğimiz bir karardır. Filipililer'de, elçi Pavlus hapisteyken ve ölüm cezasını beklerken, yukarıya bakma kararını ifade ediyor, daha da inanılmaz şeylerin olmasını bekliyor. Bizi geçmişi geride bırakıp daha yüce bir amaç için ileriye doğru koşmaya teşvik ediyor.
Rab bizimle işini bitirmedi. Hayatımızın bir amacı olmadığını hissettiğimizde, yeni bir bakış açısı ve en iyi günlerimizin gelecekte olduğuna dair güven için Ondan yardım isteyebiliriz.
Orijinal makaleye link: https://www.upperroom.org/devotionals/en-2025-05-07
* Kutsal Kitap alıntıları Bulgarska Bibliya Drujestvo'dan 2013 orijinal dillerden yeni çeviri©