"Seni adınla çağırdım, sana onur verdim, oysa sen Beni tanımıyordun" (İşaya, bölüm 45, ayet 4*).
Sabah erkenden kalktım ve yürüyüşe çıktım. Islak kaldırım kısa süre önce yağmur yağdığını gösteriyordu. Alışılmış üç kilometrelik yürüyüşüme başladığımda gökyüzü hala karanlıktı, ama yavaş yavaş aydınlanıyordu. Eve dönerken ve evime doğru köşeyi döndüğümde güzel bir manzarayla karşılaştım. Evlerin ve ağaçların arkasından bir gökkuşağı yükseliyordu. Gün doğumunda gökyüzü mavi ve pembe renklere bürünmüş ve ortasında renkli gökkuşağı duruyordu.
Gökkuşağına hayranlıkla baktığım sırada, bir koşucu benim yanımdan tam geçerken güzel manzaraya bakmadı. O an, Tanrı'nın yarattığı güzel şeyleri kaç kere gözden kaçırmış olabileceğimi düşündüm.
Rab her zaman buradadır ve bize iyi şeyler göstermeye hazırdır, ama biz her zaman dikkatli olmayız. Günlük hayatın akışına kapılmak ve Tanrı'nın burada olduğunu, bizi sevdiğini ve bizimle ilgilendiğini unutmak kolaydır. Umarım Tanrı'nın değişmez varlığına karşı daha duyarlı olabilirim ve Mesih'in ışığını diğer insanların hayatına yansıtabilirim.
Orijinal makale bağlantısı: https://www.upperroom.org/devotionals/en-2025-10-20
* İncil alıntıları Yeni Çeviri, Bulgarca Kutsal Kitap Derneği 2013 orijinal dillerden alınmıştır.