"Senin adaletin yüksek dağlar gibidir ve Senin yargıların denizin derinlikleri gibidir! Sen, Rab, insanlara ve hayvanlara bakarsın!" (Mezmur 36:6*).
Kedimiz Henrietta'yı bir hayvan barınağından aldıktan sonra sahiplendik. Önceki kedimiz ölmüştü ve yeni evcil hayvanımıza çok sevindik. Barınaktaki kedilere bakarken, Henrietta patisini kafesten uzattı, sanki bana "Beni kurtar!" der gibiydi. Onu nasıl seçmezdim ki? Yine de en iyi davranışları sergilemedi: Komutlarımı dikkate almıyor, istediği zaman istediğini yapıyor ve kucağıma gelip sevmeme izin vermiyor. Buna rağmen, onu besliyorum ve ilgileniyorum. Onu seviyor ve bana geldiğinde kucaklıyorum.
Aklıma şu geldi ki, Henrietta'nın benimle olan davranışı, bazen benim Tanrı'ya karşı olan davranışımı yansıtıyor. Onun buyruklarını göz ardı edebiliyor, istediğim şeyleri yapıyor ve beni sevip yönlendirmesine izin vermek yerine, kendi başıma halletmeye çalışıyorum. Tanrı'nın beni Henrietta'dan çok daha fazla sevdiğinden eminim. Eğer ben, asi kedimi büyük bir sevgiyle tekrar kabul edebiliyorsam, Rabbin beni her zaman yeniden karşılayıp affedeceğini biliyorum.
Orijinal makaleye bağlantı: https://www.upperroom.org/devotionals/en-2025-04-14
* İncil alıntıları, Kutsal Kitap, özgün dillerden yeni çeviri © Bulgar İncil Derneği 2013’den alınmıştır.