"Fakat kalabalıktan dolayı Ona yaklaşamayınca, Onun bulunduğu evin çatısını açtılar, bir delik açıp felçli adamın yattığı sedyeyi aşağıya indirdiler" (Markos, böl. , ayet 4*).
Hizmetinin başlangıcında, Rab İsa bir evde vaaz veriyordu. Orada, daha önce İsa'nın iyileştirdiği birçok insanın dahil olduğu büyük bir kalabalık toplanmıştı. Şimdi onlar ve birçok başkaları, tekrar Onun vaazlarını dinlemek için Ona gelmişti. O kadar kalabalıktı ki, bir kaç kişi hasta olan yakınlarını iyileşmesi için getirmişti ama İsa'ya yaklaşamıyorlardı. Bu yüzden evin çatısına çıkarak delik açtılar ve arkadaşlarını Rab İsa'nın yanına indirdiler.
Bu hikaye üzerinde düşündüğümde, içinde iki tür insan görüyorum. Birincisi, O'na ihtiyaç duyan birine yol açmak için yer değiştirmeyenlerdir. Diğeri, arkadaşlarını İsa'ya götürmek için her türlü çabayı gösterenlerdir. "Ben hangi türden biriyim?" diye sordum kendime. Çalıştığım yerde, sokakta, arkadaşlarım, akrabalarım arasında İsa Mesih'e ihtiyaç duyan insanları fark ettiğim anları hatırladım. Tanrı her zaman bizden tavanda delik açmamızı istemez. Belki bize iyi bir kelime söylemeyi, yemeğimizi paylaşmayı, birini dinlemeyi ya da bazen sadece Tanrı'ya ulaşmalarına engel olmamayı çağırıyordur. Şimdi, birinin ihtiyacıyla karşılaştığımda, Rab'dan gözlerimi ve kalbimi açmasını, yardım etmemi ve engel olmamamı diliyorum.
Orijinal makaleye bağlantı: https://www.upperroom.org/devotionals/en-2023-01-22
* Kutsal Kitap alıntıları Orijinal Dillerden Yeni Çeviri Kutsal Kitap © Bulgar İncil Derneği 2013