„Göklerin Krallığı, tarlada saklı bir hazineye benzer. Bir adam onu bulduğunda, üzerini örter. Ondan aldığı sevinçle gider, sahip olduğu her şeyi satar ve o tarlayı satın alır“ (Matta, 13. Bölüm, 14. Ayet*).
Önceleri, Tanrı için çok değerli olmadığımı düşünürdüm. Hakkımda şöyle düşünürdüm: „Falan gibi iyi görünmüyorum. O kadar değerli yeteneklere sahip değilim. Yeterince iyi değilim.“ Bazen bu düşünceler, davet edilmediğim bir etkinlik gibi, çok küçük bir şeyle başlar ve bu beni reddedilmiş hissettirir. Başka zamanlarda, bana karşı söylenen veya yapılan acı verici kelimeleri veya eylemleri kafamda döndürdüğümü fark ederdim.
Bugünkü Matta pasajı üzerine düşünmek, Evrenin Kralı ve Efendisi'nin bana nasıl baktığını görmeme yardımcı oldu. Tanrı'nın gözünde ben O'na sevinç getiren bir hazinem. Tanrı, bizim için her şeyi vermenin değerli olduğuna inanıyor. Bu yüzden, Rab İsa Mesih'i düşündüğümde, O'nun dünyamıza doğuşunu ve çarmıhta ölüşünü, bu meselin ışığında değerlendiriyorum.
Bir şeyin ne kadar değerli olduğunu, ona ne kadar ödenir ile anlarız. İsa Mesih, çarmıhta benim için her şeyi verdi. Dolayısıyla, yaşamımın hiçbir gününde, kendimi değersiz hissetmemeliyim. Kendime yüksek sesle: „Ben değerliyim!“ demeyi öğreniyorum.
Orijinal makaleye bağlantı: https://www.upperroom.org/devotionals/en-2023-04-10
*İncil alıntıları İncil, orijinal dillerden yeni çeviri © Bulgar İncil Derneği 2013’ten alınmıştır.