Ve Tanrı onlara şöyle diyerek kutsadı: "Üreyin ve çoğalın, yeryüzünü doldurun ve onu hüküm altına alın; denizdeki balıklara, gökyüzündeki kuşlara ve yeryüzünde sürünen bütün canlılara egemen olun." (Yaratılış, Bölüm 1, Ayet 28*).
Beş yaşındaki kızımın kirli toprağın üzerinde yüzükoyun yatarken gördüğümde panikledim. Yanına koşup bağırdım:
- Katie, iyi misin?
Başını kaldırıp sakin bir şekilde yanıtladı:
- Solucanlarla konuşuyorum.
Şaşırmam için bir neden yoktu. Katie, karşılaştığı her canlıyı koruma konusunda kendisini kişisel olarak sorumlu hissediyordu. Yatmadan önce evcil yılanına kitap okurdu. Zıplayan örümcekler için küçük evler inşa ederek saatler geçirirdi. Pencerede ölü bir sinek bulursa, ona uygun bir cenaze töreni düzenlerdi.
Yaratılış, Bölüm 1’de Tanrı'nın, insan ırkına Yaratılışı'na bakma sorumluluğu verdiğini öğreniyoruz. Bu, solucanlarla konuşmak veya örümcekler için evler inşa etmek anlamına gelmiyor, ancak sayısız canlıya ev sahipliği yapan kırılgan ekosistemlere özen göstermemiz gerektiği anlamına geliyor. Bunu yapmanın bazı yolları, geri dönüşüm yapmak ve fosil yakıtların kullanımını sınırlamak, mümkün olduğunda yürüyerek, bisikletle veya toplu taşıma araçlarıyla seyahat etmektir.
Tanrı'nın Yaratılışı'nın bekçileri olarak, hepimiz değerli doğamızı korumaya ve muhafaza etmeye yardımcı olmak için katkıda bulunabiliriz. Bugün bir solucan görürseniz, ona Katie'den selam söyleyin.
Orijinal makaleye bağlantı: https://www.upperroom.org/devotionals/en-2023-09-10
* İncil alıntıları, Bulgaristan İncil Derneği 2013 tarafından orijinal dillerinden yeni çeviridir ©