„Rabbe yeni bir ilahi söyleyin, çünkü O harikalar yarattı” (Mezmur 98:1*)
Çocukken, beş kız kardeşim, bir erkek kardeşim ve ebeveynlerimle küçük bir evde yaşıyordum. Yemek pişirme, çamaşır yıkama ve küçük çocuklara bakma gibi birçok ev işini hep birlikte yapıyorduk. Ancak ebeveynlerim görevlerimizi müzikle neşelendirirlerdi. Annem mutfakta ilahiler söylediğinde veya babam verandada gitar çaldığında, tüm aile birlikte şarkı söylerdi. Bir süre sonra eski bir piyano aldık ve çalmayı öğrendik. Bu şarkılar beni, hayat zorlaştığında dikkatimi Mesih’e yöneltmeye, Rab’le konuşmaya ve Kutsal Yazılar üzerinde sıkça düşünmeye alıştırdı.
Havari Pavlus’un Efeslilere yazdığı mektupta, Tanrı’nın halkını şarkı söylemeye teşvik ettiğini görüyoruz (bkz. Efesliler 5:19). Belki de Elçilerin İşleri 16. bölümde anlatılan, Pavlus ve Silas’ın Filipi’de tutuklandığı hikayeyi hatırlıyorsunuzdur. Gece yarısı, ikisi ilahiler söylerken bir deprem hapishaneyi salladı, kapılar açıldı ve zincirleri çözüldü.
Bugün, yıllar sonra, öğlen saatlerinde ilham verici müzik dinliyorum ve barışla doluyorum. Akşamüstü piyano çalıyor ve neşe buluyorum. Uykusuz gecelerde çocukluk ilahilerini hatırlıyor ve bu bana huzur veriyor.
Tanrı’ya övgü ilahileri söylediğimizde teselli buluyoruz.
Orijinal makale bağlantısı: https://www.upperroom.org/devotionals/en-2023-10-07
* Kutsal Kitap’tan alıntılar, Orijinal dillerden yeni çeviri © Bulgaristan Kutsal Kitap Derneği 2013