“Semiz danayı getirin, kesin ve yiyip eğlenelim. Çünkü bu benim oğlum ölmüştü ve dirildi, kaybolmuştu ve bulundu.” Ve eğlenmeye başladılar” (Lk., Bl. 15, ayet 23 – 24*).
Mirasın payını aldıktan sonra, Luka 15'teki meselden oğlu evi terk eder ve sefahate düşer. İhtiyaç içinde kaldığında, tekrar babasını hatırlar. Davranışlarından utanmış ve acaba babasının kendisini affedip affetmeyeceğini düşünmüş olmalı. Ancak eve dönmek alabileceği en iyi karardır. Baba, kayıp oğlunu sevinçle karşılayarak onu öper ve bir kutlama yapar.
İnançtan uzaklaştığımızda veya Tanrı'yı kırdığımızda, muhtemelen O'nun merhametini hak etmediğimizi hissederiz. Ancak bu mesel bize Tanrı'nın her zaman affettiğini hatırlatır. O, bizi suçtan, utançtan, inançsızlıktan ve sadakatsizlikten kurtarması için Rab İsa Mesih'i gönderdi. Günahımızın asla affedilmeyeceğini düşünebiliriz ama Rab her zaman geri dönmemizi bekliyor.
Tanrı'dan ne kadar uzak hissedersek hissedelim, O belirli bir hasretle geri dönmemizi bekler ve bizi açık kollarla karşılar. Bugün, zayıflıklarımızı kabul ederek ve Tanrı'nın merhametini ve sevgisini arayarak harekete geçelim. Rab bizi arıyor ve tekrar O'na dönmemizi bekliyor.
Orijinal makalenin bağlantısı: https://www.upperroom.org/devotionals/en-2023-10-17
*
Kutsal Kitap alıntıları Kutsal Kitap, orijinal dillerden yeni çeviri © Bulgaristan Kutsal Kitap Derneği 2013 kaynağındandır.