„Ve Celile Denizi'nin kıyısında yürürken, İsa, Simun ile kardeşi Andre'nin denize ağ atmakta olduklarını gördü, çünkü onlar balıkçıydı. O zaman İsa onlara dedi ki: „Beni takip edin ve ben sizi insan avcıları yapacağım.“ Hemen ağlarını bıraktılar ve peşinden gittiler. Biraz ilerleyince, Zebedi'nin oğlu Yakub'u ve kardeşi Yuhanna'yı da teknede ağlarını hazırlarken gördü ve hemen onları çağırdı. Onlar da babaları Zebedi'yi teknede işçilerle bıraktılar ve peşinden gittiler“ (Mk., bl. 1, ayetler 16 – 20*).
Rab İsa, Simun ve Andre'yi gördüğünde, kardeşler olağanüstü azizler değildi. Aynı şey Yakup ve Yuhanna için de geçerli. Hepsi sıradan balıkçılardı, birçok kişiyle birlikte Rabbi'nin öğretilerini dinleyen erkeklerdi. Onları farklı kılan, eski yaşam tarzlarını bırakıp yerine yenisini koyma inançlarıydı.
Markos, „hemen“ kelimesini kullanmayı sever. Bu İncil'de, kardeşlerin hemen ağlarını bıraktıkları ve İsa'yı takip ettiklerini yazar. Bu kararın ölçeklerini anlamıyor olabiliriz. İşlerini – gelir kaynaklarını – terk ediyorlar, ama bu sadece başlangıç. Üç yıldan fazla bir süreyi evden, ailelerinden, konforlarından ve güvenliklerinden uzakta bir öğrencilik geçiriyorlar. Mesih'in çağrısına sadece inanmak için değil, yola çıkmak için de gereken bir inançla yanıt veriyorlar.
Belki bizler bu kadar köklü bir değişikliğe çağrılmadık. Yine de, öğrencilerden çok da farklı değiliz. Rab İsa bizi O'nu takip etmeye davet ettiğinde, O'na güvenmemize engel olan her şeyi bırakmalıyız. Başka bir ifadeyle, Rab bize dediğinde iş, ev, rahatlık veya başarı gibi kendi 'ağlarımızı' bırakmaya hazır olmalıyız. Böyle bir inanca sahip olmak için ne gerekiyor?
Makalenin orijinaline bağlantı: https://www.intouchuk.org/read/daily-devotions/faith-to-leave
* İncil alıntıları İncil, orijinal dillerden yeni çeviri © Bulgar İncil Derneği 2013