“Size yeni bir buyruk veriyorum: birbirinizi sevin. Ben sizi nasıl sevdiysem, siz de birbirinizi sevin. Eğer birbirinize sevgi duyarsanız, herkes bununla benim öğrencilerim olduğunuzu anlayacaktır.” (Yuhanna, 13. Bölüm, 34 – 35. Ayet*).
Bazen gecenin gökyüzü bulutsuzdur ve dolunay manzarayı aydınlatarak her şeyin net bir şekilde görünmesini sağlar. Ancak, ay ne kadar parlak olursa olsun, kendi ışığını yayamaz, sadece yansıtır. Doğadaki bu örnek önemli bir ruhsal dersi temsil eder: kendi gücümüzle imkânsız gibi görünen bir şeyi gerçekleştirmek için güç alabiliriz.
Diğer insanları sevmek bu kategoriye girebilir – bazı insanlar bunu son derece zor hale getirir. Ancak bugünkü pasajda Rab İsa, takipçilerine şunu söyler: “Size yeni bir buyruk veriyorum: birbirinizi sevin. Ben sizi nasıl sevdiysem, siz de birbirinizi sevin” (34. Ayet*). Öğrenciler bunun imkânsız olduğunu düşünmüş olabilirler, ve yine de bu buyruğun kendisi, yerine getirilmesinin yanıtını içinde barındırır: Mesih gibi sevebilmemiz için önce O’nun sevgisini almalıyız. Ancak o zaman, çevremizdeki sevgiye yansıyabilir ve başkalarını, hayal edebileceklerinden daha kapsamlı ve güçlü bir şekilde onlara bakan Kişiye yönlendirebiliriz. Rab, “sevilen çocuklar olarak Tanrı’yı örnek almamız” için bize güç verir. Ancak o zaman, “Mesih bizi nasıl sevdiyse” o şekilde sevgi içinde yaşayabiliriz (Efesliler, 5. Bölüm, 1 – 2. Ayet*). Ve bunu yaptığımızda, diğerlerine yüce ve görkemli bir şeyi iletiriz ve sonuçta kutsanırız.
Orijinal makaleye bağlantı: https://www.intouchuk.org/read/daily-devotions/reflecting-god-s-love
* Kutsal Kitap alıntıları Kutsal Kitap, orijinal dillerden yeni çeviri © Bulgaristan Kutsal Kitap Derneği 2013’ten alınmıştır