“Hiçbir şey için endişelenmeyin, fakat her durumda taleplerinizi Allahtan şükranla dua ve yalvarışla dile getirin” (Filipililer, 4. bölüm, 6. ayet*).
Genç yaşlarımdayken, babam vefat etti, üniversiteye kabul edilmedim ve zar zor geçinmeye çalışıyordum. Kendimi ezilmiş ve dua etmekte zorlanırken buldum. Bu yüzden Tanrı’ya bir mektup yazdım ve Cennetteki Babamdan müdahale etmesini istedim. Mektubu birkaç kez okudum, bir zarfın içine koydum ve unuttum. Bana naif ve aptalca göründü ve Tanrı'nın dinleyeceğinden emin değildim.
Yıllar sonra mektubu buldum ve Tanrı'nın o süre boyunca kalbimdeki acıyı bildiğini fark ettim. Geçmişe baktığımda, O'nun hayatımda nasıl var olduğunu görebiliyordum.
Bazen, koşullar nedeniyle öyle kırılırız ki, hissettiklerimizi Tanrı'ya dile getiremeyiz. Yazmamızın, mırıldanmamızın veya Tanrı'nın huzurunda ağlamamızın önemi yoktur – O dinler! Yapmamız gereken tek şey yükümüzü Tanrı'ya vermek ve O'nun ellerine bırakmaktır. Bunu yaptıktan sonra sürekli endişelenmek, yükümüzü geri almaktır. Tanrı'nın durumu kendi zamanı ve yöntemiyle çözeceğine güvenmek önemlidir.
Orijinal makalenin bağlantısı: https://www.upperroom.org/devotionals/en-2023-11-20
*Kutsal Kitap alıntıları, Kutsal Kitap, orijinal dillerden yeni çeviri © Bulgar Kutsal Kitap Derneği 2013