Makaleler

Doğru odaklanma, sahip olduğumuz veya sahip olmadığımız şeylerde değil, onları veren veya alan Kişidedir. Odaklanmamız gereken ebedi şeyler nelerdir: Tanrı'yı tanımak, O'nu ve komşularımızı sevmek.

Hayatımızda iyi bir şey yaptıktan sonra sorunların gelebileceğini nasıl anlamalıyız?

Hiç önemsiz gibi görünen bir taviz vermek zorunda kaldığın oldu mu? Sadece oyunda kazanmak, sıkıntılardan kaçınmak, sinirlerini ve açıklamaları azaltmak, zaman ve çaba tasarrufu sağlamak için çok küçük bir şey?

Tanrı'nın sınırlı yeteneklerimizin ve insan iyiliğimizin hayal kırıklığına yol açmasına izin vermesinin sebebi, bize 'Eli' göstermek, 'eldivenleri' değil.

„Yaptıklarını hatırlayacağım, Tanrım; o eski işleri hatırlayacağım. Yaptığın her şeyi düşüneceğim ve bütün işlerine bakacağım, Tanrım, senin yolun kutsaldır. Bizim Tanrımız gibi büyük olan hangi tanrı var?" (Mezmurlar, bölüm 77, ayetler 12-14*)

Eğer insan ödüllerimiz tanınma getiriyor, bu da gurur/kibirle sonuçlanıyorsa ve rekabetteki başarısızlık bizi üzülüp kıskanç ve kötü niyetli hale getiriyorsa, Tanrı farklı tür ödüller dağıtır.

Orada, olduğumuz yerde yaşamak, dünyayı yeniden büyük yapar. Evlerimizde, mahallelerimizde, kiliselerimizde günlük mucizelere gözlerimizi açar. Bize en heyecan verici ve önemli olayların önümüzdeki ekranlarda olmadığını hatırlatır, ama...

Bir şekilde, Kral Nabukadnezar, İmparator Darius, Jül Sezar, hatta Lenin ve Hitler gibi kişilikler bile Tanrı'nın planında kilit rol oynadılar.

Samiriyeli, haydutlar tarafından saldırıya uğrayan kişiye yardım etmekle kalmayıp, onu misafirhaneye götürerek orada bakılmasını sağlıyor ve hancıya bir şey vaat ediyor.