„Bir erkek veya kız kardeşin giyecek hiçbir şeyleri yoksa ve her gün aç kalıyorlarsa, içlerinden biri onlara: ‘Esenlikle gidin, ısının ve doyurun kendinizi!’ derse, ama onlara bedensel ihtiyaçlarını karşılayacak bir şey vermezse, bunun ne faydası olur? İnanan iman da böyledir – eğer davranışları yoksa, kendi başına ölüdür.” (Yak., b. 2, a. 15 – 17)*.
Rab, gerçeğini başkalarıyla paylaşmamızı çağırıyor, ama bazen davranışlarımız ve tutumlarımız ağzımızdan çıkan kelimelerle çelişir.
Her gün hepimiz birilerine bir şeyler aktarıyoruz. Söylediklerimiz ve sustuklarımız, yaptıklarımız ve yapmaktan kaçındıklarımız aracılığıyla mesajlar gönderiyoruz. Örneğin, ebeveynler gelirlerinden ondalık vermeyi bırakmaya karar verirlerse, bu çocuklara bir mesaj iletir. Hiçbir şey söylemeden çocuklarına anne ve babalarının Tanrı’nın ihtiyaçlarını karşılayacağına inanmadığını öğretirler. Davranışlarımızın ifadesi, özellikle çocukların önünde, kullandığımız kelimelerden çok daha güçlü bir şekilde konuşur.
Havari Pavlus, eylemlerimizin ilettiği derslerin gücünü anladı. Bu sebeple o, manevi çocukları için model oluşturacak doğru davranışlar ve değerler inşa etmeye çalışıyordu (2 Selanikliler, b. 3, a. 7 – 9).
Sorun mesaj iletip iletmediğimiz değil. Asıl mesele – zaten taşıdığımız mesaj nedir? Söyledikleriniz ve yaptıklarınız arasında herhangi bir tutarsızlığı inceleyin ve dünyaya bütüncül, çelişkisiz umut mesajları paylaşmayı seçin.
Orijinal makaleye bağlantı: https://www.intouchuk.org/read/daily-devotions
* Kutsal Kitap alıntıları Kutsal Kitap, orijinal dillerden yeni çeviri © Bulgaristan Kutsal Kitap Derneği 2013'ten alınmıştır.