„Rab, esaretten Kudüs'e geri döndüğümüzde, sanki rüya görüyorduk. O zaman ağzımız sevinçle doluydu ve dilimiz coşkuyla kaplıydı. O zaman milletler arasında denildi ki: 'Rab onlar için harika bir iş yaptı!' Rab bizim için harika bir şey yaptı: biz sevinçliyiz“ (Mezm. 16, ayet 1 – 3*).
İnsanlar ilham verici hikayeleri sever. Dipte olan, ancak ikinci bir şansı düzgün bir şekilde değerlendiren insanların biyografileri, en çok satanlar listelerinin başında yer alır. Ancak, çok az insan hayatında bu kadar dramatik bir şey yaşamıştır – çoğumuz tamamen sıradanız. Ne yazık ki, bu durum bazı inananların kendi tanıklıklarını heyecan verici bulmamalarına ve dolayısıyla daha az değerli görmelerine neden olur. Gerçekten daha uzak bir şey olamazdı.
Kişisel tanıklık, Rab'bin hayatımızda yaptıklarını ve yapmakta olduklarını anlatmanın bir yoludur. Başkasına göre ne kadar sıradan kelimeler kullanırsak kullanalım, Tanrı onların ihtiyacı olan insana etki etmesini sağlayacaktır.
Örneğin, şu durumu hayal edin: altı yaşında bir kız çocuğu Mesih'i Kurtarıcısı olarak kabul ediyor. On sekiz yaşına geldiğinde, Tanrı'nın büyüklüğünü arkadaşlarına anlatabilir. Vaazı bir çocuk için anlaşılır hale nasıl getirdiğini ve her gün ona yeni bir şeyler nasıl göstermeye devam ettiğini açıklayacaktır. Seksen yaşına geldiğinde, Rab İsa'nın izinde geçen bir yaşamı paylaşabilecek. Tanıklığı 'heyecan verici' olmayabilir, ama böyle olması da gerekmez. Bu ruhsal altın olacaktır.
Hikayeniz ne olursa olsun, Rab onu kullanabilir ve kullanacaktır. Tanıklığınızın ne kadar uzaklara gidebileceği hakkında hiçbir fikriniz yok. Tanrı, sözünün kendisine boş dönmeyeceğini söylüyor (Yeşaya, böl. 55, ayet 11). Ve Mesih'in kurtarıcı lütfunun hikayesi her zaman ilham vericidir.
Orijinal makaleye bağlantı: https://www.intouchuk.org/read/daily-devotions/telling-it-like-it-is-2
* Kutsal Kitap alıntıları Bulgarlardan, orijinal dillerden yeni çeviri © Bulgar Kutsal Kitap Derneği 2013'ten alınmıştır.