“Ruhun meyvesi ise şunlardır: sevgi, sevinç, barış, sabır, iyilik, merhamet, iman, şefkat, özdenetim. Bunlara karşı bir yasa yoktur” (Gal., bölüm 5, ayetler 22-23*).
Tüm inananlar Ruhun meyvesini arzulamakta, ancak çoğu bu meyveye gerçekten sahip olduklarından emin değil. Meyve, yaptıklarımızla değil, kim olduğumuzla ilgilidir. İki ilke, bu meyvenin hem diğer Hristiyanlarda hem de kendimizdeki tezahürünü tanımamıza yardımcı olabilir.
Meyve veren inananlar, çevrelerindeki dünyaya hükmetmelerine izin vermezler. Herkes denemeler ve acılar yaşar, ancak Kutsal Ruh ile dolu olanlar, bulundukları durumdan etkilenmezler. Koşullar ezici olsa bile sevinçlerini korurlar (bkz. Rom., bölüm 5, ayetler 3-5). Kutsal Ruh kontrol aldığında, koşullardan bağımsız olarak Kendi meyvesini üretebilir. Bu tür inananlar acı veya öfke hissetsede, Tanrı'ya güvenmeyi ve sonucu Ona bırakmayı tercih ederler.
Meyve veren inananlar, bir düşüşten sonra hızla iyileşirler. Bu Hristiyanlar mükemmel değiller, ancak Ruh’un ikazlarına duyarlıdırlar ve Tanrı’ya çabucak tövbe ederler. Aslında, eleştiriyi minnettarlıkla karşılarlar ve Tanrı’ya kendilerine zayıflıklarını gösterdiği ve onlara itaat yoluna geri döndürdüğü için şükrederler.
İnananlar bu meyveyi kendiliğinden geliştiremezler. Karakterin dönüşümü, kendimizi Tanrı'ya adadığımızda ve yaşamlarımız üzerinde tam kontrol sağladığında gerçekleşir. Ancak o zaman, Kutsal Ruh hayatımızın en zor dönemlerinde bile kalıcı bir meyve üretebilecektir.
Orijinal makaleye bağlantı: https://www.intouchuk.org/read/daily-devotions/looking-for-fruit
* İncil alıntıları, Bulgaria İncil Derneği 2013 tarafından orijinal dillerden yeni çeviri kaynağındandır.