Daha gençken her şeyi kendim yapmam gerektiğini düşünürdüm. Başkalarından yardım almak insanı yüceltir, Tanrıyı değil diye inanırdım. Ancak yıllar geçtikçe anladım ki Tanrı beni yarattı ve ailem, arkadaşlarım ve toplum arasında yerleştirdi çünkü onlara ihtiyacım var.
Yardım kabul etmenin tek başıma başa çıkamayacağımı kabul etme yolu olduğunu öğrendim. Tanrıya ve çevremdekilerin yardımına ihtiyacım var. Yıllar içinde Tanrının hayatımda bir arkadaşın samimi sarılışı aracılığıyla hareket ettiğini gördüm. İhtiyaçlarımı, hiç beklemediğim insanlar aracılığıyla karşıladı. Beni bazen yabancı birinin nezaketiyle bile teskin etti. Tanrının yolları bilinmezdir.
Hakimler, bölüm 1, ayet 1-10'da Yahuda, kardeşi Simeon'dan Kenanlılara karşı savaşmak için yardım ister. "Yahuda kabilesinin adamları, kardeşlerinin Simeon kabilesine dedi ki: 'Bize kurayla tayin edilen bölgeye, Kenanlılarla savaşmak için bizimle birlikte gelin. Sonra biz de size kurayla tayin edilen bölgeye birlikte gideriz'" (Hakimler, bölüm 1, ayet 3*). Omuz omuza savaşırlarken, Tanrı onlara zafer verir. Rab, sık sık bize ailemiz ya da topluluğumuz aracılığıyla el uzatır. Yardım istemek ve çevremizdekilere yardım etmek iyidir. Bunu yaptığımızda, Tanrının mucizelerine katılırız.
Orijinal makaleye bağlantı: https://www.upperroom.org/devotionals/en-2023-08-09
*Kutsal Kitap ayetleri, Kutsal Kitap, orijinal dillerden yeni çeviri © Bulgaristan Kutsal Kitap Derneği 2013