"Her türlü hakaret, öfke, kızgınlık, kavga ve iftira sizden uzak olsun, her türlü kötülükle birlikte. Birbirinize karşı nazik, merhametli olun, birbirinizi bağışlayın, tıpkı Tanrı'nın da size Mesih aracılığıyla bağışladığı gibi" (Efesliler, 4. bölüm, 31-32. ayetler*).
Günüm, bir arkadaşın eleştirel sözlerinden dolayı alınma ve rahatsızlıkla başladı. İşlerimi halletmeye çalışırken öfkem artıyordu ve kızmaya başlıyordum. Marketin önündeki otopark doluydu, ama biraz ileride boş bir yer fark ettim. Hızlandım ve oraya yöneldim, ama tam o anda sinyali yanık bir arabanın yaklaştığını gördüm. Diğer sürücünün park etmesini beklerken kaşlarımı çattım. Fakat benim için sürpriz olan, adamın durup bana yer göstermesiydi. Minnettardım ama bu jestten etkilenmedim.
Hızla alışverişimi yaptım ve veznede aynı adamın arkasına geçtim. Adam bana döndü, gülümsedi ve kasiyer onun ürünlerini geçirirken benim ürünlerimi yerleştirmeme yardımcı olmaya başladı. Şaşkına dönmüştüm. Gülümsemeye karşılık verdim ve iki kez yapılan yardımları için adama teşekkür ettim. Omuz silkerek:
- Nazik olmanın hiçbir maliyeti yok.
İsa'nın emrini hatırladığımda yüzümün kızardığını hissettim: "Birbirinizi sevin. Ben sizi sevdiğim gibi, siz de birbirinizi sevin." (Yuhanna, 13. bölüm, 34. ayet*). Önemsiz bir şeye kızdığımı fark ettim ve şükranla dolup taştım. O adamın iyi niyetli davranışlarının o günkü halime nasıl etki ettiğini gördüğüm için minnettardım.
Dua: Sevgili Tanrım, işler istediğimiz gibi gitmediğinde nazik olmayı hedeflememize yardım et. Şartlar ne olursa olsun birbirimizi sevmeyi unutmayalım. Amin!
Orijinal makalenin bağlantısı: https://www.upperroom.org/devotionals/en-2024-01-11
* Kutsal Kitap alıntıları, Yeni Çeviri, Bulgar Kutsal Kitap Derneği 2013 ©