Makaleler

Bu ihtiyaç nereden geliyor ki her şeyi açıklamak, 'görmek', 'dokunmak', bir şey hakkında kendi teorimize sahip olmak, kabul edebilmek için?

Diğerleriyle olan ilişkilerimiz bir sabit değildir, değişmez bir şey değildir, aksine – sürekli bir dönüşüm ve değişim içindedir. Çoğu zaman anlık duygular tarafından yönlendiriliriz, ister olumlu ister olumsuz olsun.

Cadılar Bayramı'ndan sadece bir gün sonra Öğretmenler Günü'dür. Bu metnin size Yunanca, Türkçe veya Rusça gibi dillerde ulaşmasını engelleyen o kişilerdir.

Ağlıyorsak, bu kaybı veya ölümü yas tutmak gibi değil mi? Tanrı'nın bizden istediği her şey en iyisidir, ama buna rağmen yine de O'nun verdiğinden -Kendisi- daha az olacaktır.

Biz ve sen bir zamanlar Fenana olmuşuzdur, belki hatta dün veya bugün, bir meslektaşa, arkadaşa veya komşuya kıskançlıkla baktığımızda.

Her reddedildiğinde veya başka birini reddettiğinde, dünya daha tehlikeli bir yer haline geliyor. Ya kırık insanlar haline geliyoruz ya da başkasını ‘hasta’ ve incitici bir insan yapıyoruz.

Kanun kötü mü? Hayır. Bizi kurtarır mı? Hayır. Ona uymamız gerekli mi? Gerçekten Tanrı'nın çocuklarıysak, ona uymamak imkansızdır. O halde nasıl oluyor da Kanunun altında değiliz de, lütfun altındayız?

Yair korktuğu ve her şeyi onun uğruna feda ettiği şeyi duyar, "Anlamı yok" sözlerini duyar ve bu sözler belki de onun akrabaları olan evinden gelen insanlardan gelmiştir. Aynı zamanda ona başka sözler de gelir: "Korkma, sadece inan!".

Birçoğumuz "Kalbine ne hissettiğini yasaklayamazsın" ifadesini duymuştur ve bu ifade, anatomi konusunda genel olarak iyi bir kültüre sahip insanlar tarafından söylenmiştir. İçinde yaşadığımız duygu kültürü, duygularını kontrol edemediğini iddia eder...

Çok ilginç bir fenomen var ki belki de siz de bir noktada bunu hissettiniz, ancak ister Hristiyan nezaketinden ister başkalarının anlamaması nedeniyle bunu bastırıp tartışmamaya karar verdiniz – 'manevi doyum' fenomeni.