Makaleler

Herkes, birinin beklentileri gerçekleşmediğinde kullanılan 'boş umutlar' ifadesini duymuştur. Tanrı'nın çocukları olarak, bizim de Tanrı'dan beklediğimiz bazı şeylerin gerçekleşmediği gerçeğini nasıl açıklayacağız?

Geçmişimize doğru bir bakış açısıyla bakalım. Belki içinde yer almadık ya da olayların tanığı olmadık - yine de bugünü halkımız için Tanrı'dan af dileme vesilesi olarak kullanalım.

Anlıyor musunuz? Tanıdığımız herhangi bir şey hakkında konuştuğumuzda, serbestçe konuşuruz. Hele bir de birinin bu bilgiye ihtiyacı olduğunu gördüğümüzde. Neden İsa Mesih hakkında da böyle konuşmuyoruz?

Duanın monolog ve ritüelden gerçek, samimi ve paylaşımlı bir sohbeti Allah ile çevirmesini sağla.

Bu yıldan itibaren dünya nüfusunun yaklaşık %80'ine denk gelen 5,7 milyardan fazla insan, İncil'in tam metnini ana dillerinde bulabilecek.

Şahitler, bildiklerinin, gördüklerinin ve bütün varlıklarıyla inandıklarının arkasında yaşamlarıyla durabilen insanlardır. Rab İsa'ya inanan insanlar olarak sahip olduğumuz, bize O'nun için ölmeyi bile göze alacak güç veren bu deneyim nedir?

“Güvenli mi?” - dedi Bay Kunduz - “Bayan Kunduz’un ne söylediğini duymadın mı? Kim ‘güvenli’ olduğundan bahsetti ki? Tabii ki güvenli değil. Ama iyi biri. O kral, sana söylüyorum!”

İnsanlar olarak güvenliği tercih ederiz, bu yüzden ona para ödemeye hazırız. Onu iş açısından halletmeyi tercih ederiz, böylece alacağımızdan emin oluruz.

“Tanrı bana uzaktan göründü ve şöyle dedi: 'Seni ebedî bir aşkla sevdim, bu yüzden sana merhamet göstermeye devam ettim'”

Bir şeyi netleştirelim, muhtemelen hepimiz bunu iyi anladık - manevi işimizden istifa edemeyiz. Hayatta olduğumuz sürece çalışıyoruz. Önemli olan soru ise nasıl ve kim için çalıştığımız.